गोष्ट ३

उपयोजित लेखन: कथा लेखन

● अपूर्ण कथा पूर्ण करा :

हर्ष आणि हुसेन अगदी जिवलग मित्र होते. दिवाळीच्या सुट्टीसाठी हुसेन आईबरोबर मामाच्या गावाला गेला. आता सुट्टी संपेपर्यंत दोघे मित्र एकमेकांना भेटू शकणार नव्हते. एक दिवस सुट्टीतील अभ्यास करण्यासाठी हर्षने दप्तर काढले. त्याला हुसेनची आठवण येत होती आणि तेवढ्यात फोनची बेल वाजली .............

जिवलग मित्रांची भेट

हर्षने धावत जाऊन फोन उचलला. पलीकडून हुसेनचा उत्साही आवाज आला, "हर्ष, ओळखलंस का मला?" हर्षचा आनंद गगनात मावेना. त्याने विचारले, "अरे हुसेन, तू तर मामाच्या गावाला गेला होतास ना? मग फोन कसा केलास?"

हुसेन म्हणाला, "अरे मित्रा, मामाच्या गावी खूप मजा येत होती, पण तुझी खूप आठवण येत होती. तुझ्याशिवाय सुट्टीतला आनंद अपूर्ण वाटत होता. म्हणून मी आईला विनंती केली आणि आम्ही दोन दिवस आधीच परत आलो आहोत. मी आता आपल्या घराच्या खाली उभा आहे, लवकर खाली ये!"

हर्षने आनंदाने दप्तर बाजूला ठेवले आणि तो धावतच खाली गेला. हुसेनला पाहताच त्याने त्याला घट्ट मिठी मारली. दोघांच्याही चेहऱ्यावर सुट्टीतील सर्वात मोठा आनंद ओसंडून वाहत होता. त्यांनी ठरवले की आता उरलेली सुट्टी दोघे मिळून अभ्यास करण्यात आणि खेळण्यात घालवतील. खऱ्या मैत्रीत अंतर कधीच अडथळा ठरू शकत नाही, हेच यातून दिसून आले.

तात्पर्य: खरी मैत्री ही अंतराने कमी होत नाही, तर ती काळानुसार अधिक घट्ट होत जाते.