वैचारिक लेखन
निसर्गाने मानवाला दिलेली सर्वात अनमोल भेट म्हणजे 'पाणी'. पृथ्वीवर सजीव सृष्टी अस्तित्वात असण्याचे मुख्य कारण पाणीच आहे. म्हणूनच म्हटले जाते, "पाणी अडवा, पाणी जिरवा" आणि "पाणी हेच जीवन". मानवी शरीर असो किंवा एखादी छोटी वनस्पती, पाण्याशिवाय कोणाचेही अस्तित्व टिकणे अशक्य आहे. सकाळपासून रात्रीपर्यंत आपल्या प्रत्येक कृतीसाठी आपल्याला पाण्याची गरज भासते.
आजच्या आधुनिक युगात आपण प्रगती तर केली आहे, पण त्याच वेळी आपण नैसर्गिक संसाधनांचा अतोनात वापर केला आहे. वाढते शहरीकरण आणि औद्योगिकरणामुळे जलप्रदूषण ही एक गंभीर समस्या बनली आहे. नद्यांमध्ये सोडले जाणारे सांडपाणी आणि कचरा यामुळे पिण्यायोग्य पाण्याची पातळी खालावत चालली आहे. जर आपण आज सावध झालो नाही, तर भविष्यात तिसरे महायुद्ध हे पाण्यासाठी होईल, अशी भीती तज्ज्ञांकडून व्यक्त केली जात आहे.
शेतीसाठी पाणी हा कणा आहे. जर पाऊस वेळेवर पडला नाही किंवा पाण्याचे योग्य नियोजन झाले नाही, तर दुष्काळासारख्या भयानक परिस्थितीला सामोरे जावे लागते. आपण पाण्याचा प्रत्येक थेंब जपून वापरला पाहिजे. नळ उघडा न सोडणे, पावसाचे पाणी साठवणे (Rainwater Harvesting) आणि पाण्याचे पुनर्चक्रण करणे ही काळाची गरज आहे. "थेंबे थेंबे तळे साचे" या म्हणीप्रमाणे आपण छोट्या छोट्या कृतीतून पाणी वाचवू शकतो.
शेवटी, पाणी हे केवळ एक संसाधन नसून तो आपल्या जीवनाचा आधार आहे. आपण निसर्गाचे देणे लागतो, ही भावना मनात ठेवून पाण्याचा अपव्यय टाळला पाहिजे. पाणी वाचवा, जीवन वाचवा! हा संदेश केवळ भिंतीवर न लिहिता आपण आपल्या आचरणात आणला पाहिजे, तरच आपली येणारी पिढी सुरक्षित राहील.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा